Minacat: 9-cu Minacat — Sevənlərin (muhiblərin) minacatı
4-cü İmam — imam Zeynulabidindən (Əli ibn Hüseyn) (ə) qalan və bizlərə çatan «sevənlərin» minacatı.
Mərhum Əllamə Məclisi «Biharul-ənvar» kitabında belə qeyd edir: «Mən bu minacatı bəzi səhabələrin kitablarından əxz etdim və onlar bunu İmam Zeynulabidindən (ə) nəql etmişlər».
Bu, Allahı sevənlərin, Ona eşq bəsləyənlərin minacatıdır. Onlar Allahdan diləyirlər ki, Öz bəndəsinə mehriban bir nəzər salsın:
| Transkripsiya | Tərcümə | Ərəbcə |
|---|---|---|
| Bismillahir rəhmanir rəhim | Bağışlayan və mehriban Allahın adı ilə! | بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ |
| İlahi mən zəlləzi zaqə həlavətə məhəbbətikə fəramə minkə bədəla, | İlahi, Sənin məhəbbətinin şirinliyini daddıqdan sonra, kim Səndən başqasını (Sənin yerinə) istəyər?! | إِلَهِي مَنْ ذَا الَّذِي ذَاقَ حَلاوَةَ مَحَبَّتِكَ فَرَامَ مِنْكَ بَدَلا |
| və mən zəlləzi ənisə biqurbikə fəbtəğa ənkə hivəla, | Kim Sənə yaxın olmaq məqamına üns bağladıqdan sonra, bir an belə Səndən üz çevirər?! | وَ مَنْ ذَا الَّذِي أَنِسَ بِقُرْبِكَ فَابْتَغَى عَنْكَ حِوَلا |
| ilahi fəc`əlna mim mənistəfəytəhu liqurbikə və vilayətik, | İlahi, bizi Özünə dost və Sənə yaxınlıq məqamına seçdiyin, | إِلَهِي فَاجْعَلْنَا مِمَّنِ اصْطَفَيْتَهُ لِقُرْبِكَ وَ وِلايَتِكَ |
| və əxləstəhu livuddikə və məhəbbətik, və şəvvəqtəhu ila liqaikə, | məhəbbətin üçün saflaşdırdığın, görüşünə müştaq, | وَ أَخْلَصْتَهُ لِوُدِّكَ وَ مَحَبَّتِكَ وَ شَوَّقْتَهُ إِلَى لِقَائِكَ |
| və rəzzəytəhu biqəzaik, və mənəhtəhu bin nəzəri ila vəchik, | qəza-qədərinə razı, Sənin camalını görmək nemətini əta etdiyin, | وَ رَضَّيْتَهُ بِقَضَائِكَ وَ مَنَحْتَهُ بِالنَّظَرِ إِلَى وَجْهِكَ |
| və həbəvtəhu birizak, | razılıq məqamına seçdiyin, | وَ حَبَوْتَهُ بِرِضَاكَ |
| və əəztəhu min həcrikə və qilak, | ayrılıq və hicranından pənah verdiyin, | وَ أَعَذْتَهُ مِنْ هَجْرِكَ وَ قِلاكَ |
| və bəvvə`təhu məq`ədəs sidqi fi civarik, və xəsəstəhu bimə`rifətik, | Öz qonşuluğun və həqiqət məkanında yerləşdirib mərifət məqamına təyin etdiyin, | وَ بَوَّأْتَهُ مَقْعَدَ الصِّدْقِ فِي جِوَارِكَ وَ خَصَصْتَهُ بِمَعْرِفَتِكَ |
| və əhhəltəhu liibadətik, | Sənə pərəstiş və ibadətə ləyaqət verdiyin, | وَ أَهَّلْتَهُ لِعِبَادَتِكَ |
| və həyyəmtə qəlbəhu liiradətik, vəctəbəytəhu limuşahədətik, | qəlbini məhəbbətinlə əla alaraq Səni “şühud” elmi ilə müşahidə etməyə seçdiyin, | وَ هَيَّمْتَ قَلْبَهُ لِإِرَادَتِكَ وَ اجْتَبَيْتَهُ لِمُشَاهَدَتِكَ |
| və əxləytə vəchəhu lək, | diqqətini birbaşa Özünə yönəltdiyin, | وَ أَخْلَيْتَ وَجْهَهُ لَكَ |
| və fərrəğtə fuadəhu lihubbik, | qəlbini sevdiklərindən (razı olduqlarından) başqa şeylərdən təmizlədiyin, | وَ فَرَّغْتَ فُؤَادَهُ لِحُبِّكَ |
| və rəğğəbtəhu fima indək, və əlhəmtəhu zikrək, və əuzə`təhu şukrək, | nemətlərinə rəğbətləndirdiyin, zikrini ilham edərək şükrünü öyrətdiyin, | وَ رَغَّبْتَهُ فِيمَا عِنْدَكَ وَ أَلْهَمْتَهُ ذِكْرَكَ وَ أَوْزَعْتَهُ شُكْرَكَ |
| və şəğəltəhu bitaətik, və səyyərtəhu min salihi bəriyyətik, | Sənə itaətlə məşğul və məxluqatının salehlərindən etdiyin, | وَ شَغَلْتَهُ بِطَاعَتِكَ وَ صَيَّرْتَهُ مِنْ صَالِحِي بَرِيَّتِكَ |
| vəxtərtəhu limunacatik, | Səninlə münacat üçün seçdiyin, | وَ اخْتَرْتَهُ لِمُنَاجَاتِكَ |
| və qətə`tə ənhu kullə şəy`in yəqtəuhu ənk. | onu Səndən ayıran hər bir şeydən məhəbbətini azaltdığın kəslərdən et! | وَ قَطَعْتَ عَنْهُ كُلَّ شَيْءٍ يَقْطَعُهُ عَنْكَ |
| Əllahumməc`əlna mimmən də`buhumul irtiyahu iləyk, | İlahi, bizi fitrətən Səninlə şad olan | اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا مِمَّنْ دَأْبُهُمُ الارْتِيَاحُ إِلَيْكَ |
| vəl həninu və dəhruhumuz zəfrətu vəl ənin, | və qəlbləri Sənə şövqdən aşiqcəsinə ah-nalə edənlərdən, | وَ الْحَنِينُ وَ دَهْرُهُمُ الزَّفْرَةُ وَ الْأَنِينُ |
| cibahuhum sacidətum liəzəmətik, | alınları böyüklüyündən səcdədə, | جِبَاهُهُمْ سَاجِدَةٌ لِعَظَمَتِكَ |
| və uyunuhum sahirətun fi xidmətik, və dumuuhum sailətun min xəşyətik, | gözləri Sənə xidmət üçün ayıq, göz yaşları qorxundan cari, | وَ عُيُونُهُمْ سَاهِرَةٌ فِي خِدْمَتِكَ وَ دُمُوعُهُمْ سَائِلَةٌ مِنْ خَشْيَتِكَ |
| və qulubuhum mutəəlliqətun biməhəbbətik, və əf`idətuhum munxəliətun min məhabətik, | qəlbləri Sənə məhəbbət üzündən aləmdəki digər şeylərdən uzaq olan kəslərdən et! | قُلُوبُهُمْ مُتَعَلِّقَةٌ بِمَحَبَّتِكَ وَ أَفْئِدَتُهُمْ مُنْخَلِعَةٌ مِنْ مَهَابَتِكَ |
| ya mən ənvaru qudsihi liəbsari muhibbihi raiqəh, | Ey nurunun müqəddəsliyi dostlarının nəzərində tamamilə aydın, | يَا مَنْ أَنْوَارُ قُدْسِهِ لِأَبْصَارِ مُحِبِّيهِ رَائِقَةٌ |
| və subuhatu vəchihi liqulubi arifihi şaifəh, | zatının təcəllisi ariflərin qəlbinə şadlıq və sevinc bəxş edən! | وَ سُبُحَاتُ وَجْهِهِ لِقُلُوبِ عَارِفِيهِ شَائِفَةٌ |
| ya muna qulubil muştaqin, və ya ğayətə amalil muhibbin, | Ey həsrətində olanların arzusu və ey (Onu) sevənlərin arzularının sonu! | يَا مُنَى قُلُوبِ الْمُشْتَاقِينَ وَ يَا غَايَةَ آمَالِ الْمُحِبِّينَ |
| əs`əlukə hubbəkə və hubbə mən yuhibbuk, və hubbə kulli əməlin yusiluni ila qurbik, | Səndən Sənin və dostlarının məhəbbətini və mənə dərgahına yaxınlaşdıran hər bir gözəl əməli sevməyi diləyir | أَسْأَلُكَ حُبَّكَ وَ حُبَّ مَنْ يُحِبُّكَ وَ حُبَّ كُلِّ عَمَلٍ يُوصِلُنِي إِلَى قُرْبِكَ |
| və ən təc`ələkə əhəbbə iləyyə mimma sivak, | və Özünü mənə başqa şeylərdən daha sevimli | وَ أَنْ تَجْعَلَكَ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا سِوَاكَ |
| və ən təc`ələ hubbi iyyakə qaidən ila rizvanik, | və məhəbbətimi razılığına səbəb və vasitə, | وَ أَنْ تَجْعَلَ حُبِّي إِيَّاكَ قَائِدا إِلَى رِضْوَانِكَ |
| və şəvqi iləykə zaidən ən isyanik, | Sənə olan şövqümü günah və üsyankarlıqlara meyildən daha artıq etməyini istəyirəm! | وَ شَوْقِي إِلَيْكَ ذَائِدا عَنْ عِصْيَانِكَ |
| vəmnun bin nəzəri iləykə ələyy, vənzur biəynil vuddi vəl ətfi iləyy, | Camalına tamaşa etməyi nəcib etməklə mənə minnət qoy və mənə mehribanlıqla nəzər sal! | وَ امْنُنْ بِالنَّظَرِ إِلَيْكَ عَلَيَّ وَ انْظُرْ بِعَيْنِ الْوُدِّ وَ الْعَطْفِ إِلَيَّ |
| və la təsrif ənni vəchək, | Məndən heç zaman üz çevirmə | وَ لا تَصْرِفْ عَنِّي وَجْهَكَ |
| vəc`əlni min əhlil is`adi vəl huzvəti indək, | və məni Sənə məhəbbət sayəsində xoşbəxt və səadət əhli olanlardan et, | وَ اجْعَلْنِي مِنْ أَهْلِ الْإِسْعَادِ وَ الْحِظْوَةِ [الْحُظْوَةِ] عِنْدَكَ |
| ya mucibu ya ərhəmər rahimin. | ey duaları qəbul edən, ey mehribanların ən mehribanı! | يَا مُجِيبُ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ |
Mənbə:
Əllamə Məclisi — Biharul-ənvar, c.91, səh. 147
