Minacat: 7-ci Minacat — İtaət edənlərin (Allaha müti olanların) minacatı
4-cü İmam — imam Zeynulabidindən (Əli ibn Hüseyn) (ə) qalan və bizlərə çatan «itaət edənlərin» minacatı.
Mərhum Əllamə Məclisi «Biharul-ənvar» kitabında belə qeyd edir: «Mən bu minacatı bəzi səhabələrin kitablarından əxz etdim və onlar bunu İmam Zeynulabidindən (ə) nəql etmişlər».
Bu, Allahın əmrlərinə müti olanların minacatıdır. Onlar Allahdan istəyirlər ki, şəkk-şübhə pərdələrini onların gözü önündən qaldırsın və onlar tam əminliklə Ona itaətkarlıq göstərsinlər:
| Transkripsiya | Tərcümə | Ərəbcə |
|---|---|---|
| Bismillahir rəhmanir rəhim | Bağışlayan və mehriban Allahın adı ilə! | بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ |
| Əllahummə əlhimna taətək, və cənnibna mə`siyətək, | İlahi, Sənə ibadət və itaəti qəlbimizə ilham et, Sənə üsyankarlığı bizdən uzaqlaşdır, | اللَّهُمَّ أَلْهِمْنَا طَاعَتَكَ وَ جَنِّبْنَا مَعْصِيَتَكَ |
| və yəssir ləna buluğə ma nətəmənna min ibtiğai rizvanik, | Sənin razılığın yolunda arzu etdiklərimizə çatmağı bizə asanlaşdır, | وَ يَسِّرْ لَنَا بُلُوغَ مَا نَتَمَنَّى مِنِ ابْتِغَاءِ رِضْوَانِكَ |
| və əhlilna buhbuhətə cinanik, | bizə əbədi cənnətində mənzil əta et, | وَ أَحْلِلْنَا بُحْبُوحَةَ جِنَانِكَ |
| vəqşə` ən bəsairina səhabəl irtiyab, vəkşif ən qulubina əğşiyətəl miryəti vəl hicab, | bəsirət gözlərimiz və agah qəlbimizdən qara buludlar, şəkk, tərəddüd və zülmət pərdələrini kənarlaşdır, | وَ اقْشَعْ عَنْ بَصَائِرِنَا سَحَابَ الارْتِيَابِ وَ اكْشِفْ عَنْ قُلُوبِنَا أَغْشِيَةَ الْمِرْيَةِ وَ الْحِجَابِ |
| və əzhiqil batilə ən zəmairina, və əsbitil həqqə fi sərairina, | batilə meyilliliyi batinimizdən (ağlımızdan) çıxar və vücudumuzda haqq və həqiqəti sabitqədəm et! | وَ أَزْهِقِ الْبَاطِلَ عَنْ ضَمَائِرِنَا وَ أَثْبِتِ الْحَقَّ فِي سَرَائِرِنَا |
| fəinnəş şukukə vəz zununə ləvaqihul fitən, və mukəddirətun lisəfvil mənaihi vəl minən. | Çünki çirkin şəkk və gümanlar fitnə toxumu səpir, eyş-işrət bizi nemət və əta etdiklərinə qarşı rəğbətsiz edir. | فَاِنَّ الشُّكُوكَ وَ الظُّنُونَ لَوَاقِحُ الْفِتَنِ وَ مُكَدِّرَةٌ لِصَفْوِ الْمَنَائِحِ وَ الْمِنَنِ |
| Əllahumməhmilna fi sufuni nəcatik, və mətti`na biləzaizi munacatik, | İlahi, bizi nicat gəmilərində yerləşdir, münacatının ləzzətindən kam alanlardan et, | اللَّهُمَّ احْمِلْنَا فِي سُفُنِ نَجَاتِكَ وَ مَتِّعْنَا بِلَذِيذِ مُنَاجَاتِكَ |
| və əvridna hiyazə hubbik, və əziqna həlavətə vuddikə və qurbik, | məhəbbətinin arxlarına daxil edərək Sənə yaxın və dost olmaq məqamının şirinliyini bizə dadızdır | وَ أَوْرِدْنَا حِيَاضَ حُبِّكَ وَ أَذِقْنَا حَلاوَةَ وُدِّكَ وَ قُرْبِكَ |
| vəc`əl cihadəna fikə və həmməna fi taətik, | və Sənin yolunda çalışqanlığı bizə müyəssər et, iradəmizi sənə itaət etməyə sərf etməkdə yardımçı ol, | وَ اجْعَلْ جِهَادَنَا فِيكَ وَ هَمَّنَا فِي طَاعَتِكَ |
| və əxlis niyyatina fi muamələtik, | Səninlə ticarətdə xalis niyyət nəsib et! | وَ أَخْلِصْ نِيَّاتِنَا فِي مُعَامَلَتِكَ |
| fəinnə bikə və ləkə və la vəsilətə ləna iləykə illa ənt, | Bizim varlığımız və sahib olduqlarımız yalnız Səndəndir. Sənə doğru addımlamaqda Səndən başqa, heç bir vasitəmiz yoxdur. | فَاِنَّا بِكَ وَ لَكَ وَ لا وَسِيلَةَ لَنَا إِلَيْكَ إِلا أَنْتَ |
| ilahic`əlni minəl mustəfəynəl əxyar, və əlhiqni bis salihinəl əbrar, | İlahi, məni ən yaxşı, seçilmiş və saleh bəndələrinə qovuşdur. | إِلَهِي اجْعَلْنِي مِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْأَخْيَارِ وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ الْأَبْرَارِ |
| əssabiqinə iləl məkrumat, əl musariinə iləl xeyrat, | Çünki onlar ən ali məqama tərəf sürətlə irəliləyən və yaxşılıqda bir-birilə müsabiqəyə girənlər, | السَّابِقِينَ إِلَى الْمَكْرُمَاتِ الْمُسَارِعِينَ إِلَى الْخَيْرَاتِ |
| əl amilinə lil baqiyatis salihat, əs sainə ila rəfiid dərəcat, | digər bəyənilən işləri yerinə yetirməkdə (Sənə itaət və mərifətdə) sabitqədəm olan və uca məqamlara çatmaqda çalışanlardır. | الْعَامِلِينَ لِلْبَاقِيَاتِ الصَّالِحَاتِ السَّاعِينَ إِلَى رَفِيعِ الدَّرَجَاتِ |
| innəkə əla kulli şey`in qədir, və bil icabəti cədir, | Şübhəsiz, Sən hər bir işə qadir və bəndələrin duasını qəbul etməkdə daha layiqsən. | اِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَ بِالْإِجَابَةِ جَدِيرٌ |
| birəhmətikə ya ərhəmər rahimin. | Sənə and verirəm rəhmətini, bizim dualarımızı qəbul et, ey mehribanların ən mehribanı! | بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ |
Mənbə:
Əllamə Məclisi — Biharul-ənvar, c.91, səh. 147
