Minacat: 6-cı Minacat — Şükür edənlərin minacatı
4-cü İmam — imam Zeynulabidindən (Əli ibn Hüseyn) (ə) qalan və bizlərə çatan «şükür edənlərin» minacatı.
Mərhum Əllamə Məclisi «Biharul-ənvar» kitabında belə qeyd edir: «Mən bu minacatı bəzi səhabələrin kitablarından əxz etdim və onlar bunu İmam Zeynulabidindən (ə) nəql etmişlər».
Bu, Allaha şükür edənlərin minacatıdır. Onlar Allahın sonu olmayan nemətlərinin şükrünü yerinə yetirməkdə aciz olduqlarını etiraf edir və bu təqsirlərinə görə Allahdan üzr istəyirlər:
| Transkrispiya | Tərcümə | Ərəbcə |
|---|---|---|
| Bismillahir rəhmanir rəhim | Bağışlayan və mehriban Allahın adı ilə! | بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ |
| İlahi əzhələni ən iqaməti şukrikə tətabuu təvlik, | İlahi, nemətlərinin ardıcıl verilməsi Sənə şükür etməyi mənə unutdurmuş, | إِلَهِي أَذْهَلَنِي عَنْ إِقَامَةِ شُكْرِكَ تَتَابُعُ طَوْلِكَ |
| və ə`cəzəni ən ihsai sənaikə fəyzu fəzlik, | Sənin lütf və mərhəmətinin çoxluğu məni həmd-sənanı yerinə yetirməkdə aciz etmiş, | وَ أَعْجَزَنِي عَنْ إِحْصَاءِ ثَنَائِكَ فَيْضُ فَضْلِكَ |
| və şəğələni ən zikri məhamidikə təradufu əvaidik, | ardıcıl mehribanlıq və ehsanın məni camal sifətlərini yad etməkdən saxlamış | وَ شَغَلَنِي عَنْ ذِكْرِ مَحَامِدِكَ تَرَادُفُ عَوَائِدِكَ |
| və ə`yani ən nəşri əvarifikə təvali əyadik, | və bir-birinin ardınca göstərdiyin mərhəmət yaxşılıqlarını bəyan edib söyləməkdə məni qüdrətsiz etmişdir. | وَ أَعْيَانِي عَنْ نَشْرِ عَوَارِفِكَ تَوَالِي أَيَادِيكَ |
| və haza məqamu məni`tərəfə bisubuğin nə`ma, | Bu acizlik saysız nemətlərin bolluğuna etiraf edən, onların şükrünü layiqincə yerin yetirə bilməyən | وَ هَذَا مَقَامُ مَنِ اعْتَرَفَ بِسُبُوغِ النَّعْمَاءِ |
| və qabələha bit təqsir, | və öz nəfsinin əleyhinə şəhadət verənlərin məqamına aiddir. | وَ قَابَلَهَا بِالتَّقْصِيرِ |
| və şəhidə əla nəfsihi bil ihmali vət təzyi`, | Sən isə, Sənə üz tutanları məhrum etməyəcək və dərgahına ümid bəsləyənləri özündə kənarlaşdırmayacaq qədər mehriban və rəhmli, xeyirxah və kərimsən. | وَ شَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ بِالْإِهْمَالِ وَ التَّضْيِيعِ |
| və əntər rəufur rəhimul bərrul kərimulləzi la yuxəyyibu qasidih, və la yətrudu ən finaihi amilih, | Ey müqəddəsliyinin doğruluğuna bütün ümidvar olanların istinad etdiyi və əta etməsinə bəxşiş tələb edənlərin arxalandığı kəs! | وَ أَنْتَ الرَّءُوفُ الرَّحِيمُ الْبَرُّ الْكَرِيمُ الَّذِي لا يُخَيِّبُ قَاصِدِيهِ وَ لا يَطْرُدُ عَنْ فِنَائِهِ آمِلِيهِ |
| bisahətikə təhuttu rihalur racin, və biərsətikə təqifu amalul mustərfidin, | Sənə bəslədiyimiz ümidləri məyusluqla üzləşdirərək onlara naümidlik (təəssüf) libası geyindirmə! | بِسَاحَتِكَ تَحُطُّ رِحَالُ الرَّاجِينَ وَ بِعَرْصَتِكَ تَقِفُ آمَالُ الْمُسْتَرْفِدِينَ |
| fəla tuqabil amaləna bit təxyibi vəl iyas, və la tulbisna sirbaləl qunuti vəl iblas, | İlahi, Sənin böyük nemətlərin qarşısında mənim yerinə yetirdiyim şükür həddən artıq az, | فَلا تُقَابِلْ آمَالَنَا بِالتَّخْيِيبِ وَ الْإِيَاسِ وَ لا تُلْبِسْنَا سِرْبَالَ الْقُنُوطِ وَ الْإِبْلاسِ |
| ilahi təsağərə ində təazumi alaikə şukri, | əta etdiyin ehsanlar müqabilində həmd-sənam dəyərsizdir. | إِلَهِي تَصَاغَرَ عِنْدَ تَعَاظُمِ آلائِكَ شُكْرِي |
| və təzaələ fi cənbi ikramikə iyyayə sənai və nəşri, | Bəxş etdiyin iman neməti məni gözqamaşdırıcı daş-qaşlarla zinətləndirmiş, | وَ تَضَاءَلَ فِي جَنْبِ إِكْرَامِكَ إِيَّايَ ثَنَائِي وَ نَشْرِي |
| cəllələtni niəmukə min ənvaril imani huləla, | lütf və kərəminin lətifliyi başıma izzət tacı qoymuş, | جَلَّلَتْنِي نِعَمُكَ مِنْ أَنْوَارِ الْإِيمَانِ حُلَلا |
| və zərəbət ələyyə lətaifu birrikə minəl izzi kiləla, | ehsanların Sənə məhəbbət yaradaraq boynuma bir daha açılmayacaq şərafət boyunbağı keçirmişdir. | وَ ضَرَبَتْ عَلَيَّ لَطَائِفُ بِرِّكَ مِنَ الْعِزِّ كِلَلا |
| və qəllədətni minənukə qəlaidə la tuhəll, və təvəqqətni ətvaqən la tufəll, | Sənin nemətlərin o qədər çoxdur ki, dilim onları saymaqda aciz | وَ قَلَّدَتْنِي مِنَنُكَ قَلائِدَ لا تُحَلُّ وَ طَوَّقَتْنِي أَطْوَاقا لا تُفَلُّ |
| fəalaukə cəmmətun zəufə lisani ən ihsaiha, | və elə bir həddədir ki, ağlım onu dərk etməkdə naqis və qüsurludur, | فَآلاؤُكَ جَمَّةٌ ضَعُفَ لِسَانِي عَنْ إِحْصَائِهَا |
| və nə`maukə kəsirətun qəsurə fəhmi ən idrakiha, | hələ onların hamısının miqdarını bilmək mümkünsüzdür. | وَ نَعْمَاؤُكَ كَثِيرَةٌ قَصُرَ فَهْمِي عَنْ إِدْرَاكِهَا |
| fəzlən ənistiqsaiha, | Belə isə, onların şükrünü yerinə yetirmək zəruri olduğu halda, mən onların şükrünü necə yerinə yetirim?! Halbuki Sənə şükür dedikdə, onun da (deyilən şükürün də) şükrü var. | فَضْلا عَنِ اسْتِقْصَائِهَا |
| fəkəyfə li bitəhsiliş şukri və şukri iyyakə yəftəqiru ila şukr, | فَكَيْفَ لِي بِتَحْصِيلِ الشُّكْرِ وَ شُكْرِي إِيَّاكَ يَفْتَقِرُ إِلَى شُكْرٍ | |
| fəkulləma qultə ləkəl həmdu vəcəbə ələyyə lizalikə ən əqulə ləkəl həmd, | İlahi, başlanğıcda bizi lütfünlə qidalandırıb hikmət və xilqət beşiyində böyütdüyün kimi, | فَكُلَّمَا قُلْتُ لَكَ الْحَمْدُ وَجَبَ عَلَيَّ لِذَلِكَ أَنْ أَقُولَ لَكَ الْحَمْدُ |
| ilahi fəkəma ğəzzəytəna bilutfikə və rəbbəytəna bisun`ik, | sonsuz nemətlərini bizə tamamla, şiddətli intiqamını bizlərdən kənarlaşdırıb dəf et | إِلَهِي فَكَمَا غَذَّيْتَنَا بِلُطْفِكَ وَ رَبَّيْتَنَا بِصُنْعِكَ |
| fətəmmim ələyna səvabiğən niəmi | Halbuki Sənə şükür dedikdə, onun da (deyilən şükürün də) şükrü var. | فَتَمِّمْ عَلَيْنَا سَوَابِغَ النِّعَمِ |
| vədfə` ənna məkarihən niqəm, | İlahi, başlanğıcda bizi lütfünlə qidalandırıb hikmət və xilqət beşiyində böyütdüyün kimi, | وَ ادْفَعْ عَنَّا مَكَارِهَ النِّقَمِ |
| və atina min huzuzid darəyni ərfəəha və əcəlləha acilən və acila, | sonsuz nemətlərini bizə tamamla, şiddətli intiqamını bizlərdən kənarlaşdırıb dəf et | وَ آتِنَا مِنْ حُظُوظِ الدَّارَيْنِ أَرْفَعَهَا وَ أَجَلَّهَا عَاجِلا وَ آجِلا |
| və ləkəl həmdu əla husni bəlaikə və subuği nə`maikə həmdən yuvafiqu rizak, | və bizə hər iki aləmdə (dünya və axirətdə) ən üstün və böyük nemət və ləzzətləri əta et! | وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى حُسْنِ بَلائِكَ وَ سُبُوغِ نَعْمَائِكَ حَمْدا يُوَافِقُ رِضَاكَ |
| və yəmtəril əzimə min birrikə və nədak, ya əzimu ya kərimu | Bol nemətlərin, gözəl imtahan və bəlalarınla yanaşı, bəyəndiyin həmd və sitayiş yalnız Sənə məxsusdur, | وَ يَمْتَرِي الْعَظِيمَ مِنْ بِرِّكَ وَ نَدَاكَ يَا عَظِيمُ يَا كَرِيمُ |
| birəhmətikə ya ərhəmər rahimin. | ehsan və bəxşişlərinin böyüklüyü də bizi əhatə edir. Səni səsləyirəm, ey böyük, ey kərim! | بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ |
| Rəhmətinə xatir bizə rəhm et, ey mehribanların ən mehribanı! |
Mənbə:
Əllamə Məclisi — Biharul-ənvar, c.91, səh. 145
