Minacat: 1-ci Minacat — Tövbəkarların minacatı
4-cü İmam — imam Zeynulabidindən (Əli ibn Hüseyn) (ə) qalan və bizlərə çatan «tövbəkarların» minacatı.
Mərhum Əllamə Məclisi «Biharul-ənvar» kitabında belə qeyd edir: «Mən bu minacatı bəzi səhabələrin kitablarından əxz etdim və onlar bunu İmam Zeynulabidindən (ə) nəql etmişlər».
1-ci Minacat: Tövbəkərların minacatı
| Transkripsiya | Tərcümə | Ərəbcə |
|---|---|---|
| Bismillahir rəhmanir rəhim! | Bağışlayan və mehriban Allahın adı ilə! | بسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ |
| İlahi əlbəsətnil xətaya səvbə məzəlləti | İlahi, xətalarım mənə zillət və xarlıq paltarı geyindirmiş, | إِلَهِي أَلْبَسَتْنِي الْخَطَايَا ثَوْبَ مَذَلَّتِي |
| və cəllələnit təbaudu minkə libasə məskənəti | Səndən uzaqlıq məni zəlil etmiş | وَ جَلَّلَنِي التَّبَاعُدُ مِنْكَ لِبَاسَ مَسْكَنَتِي |
| və əmatə qəlbi əzimu cinayəti | və böyük cinayətlərim (nəfsə itaət) qəlbimi öldürmüşdür. | وَ أَمَاتَ قَلْبِي عَظِيمُ جِنَايَتِي |
| fəəhyihi bi təvbətin minkə ya əməli və buğyəti və ya su`li və munyəti | Öz tərəfindən (qəbul olunan) bir tövbə ilə onu dirilt, ey mənim ümid və istəyim! | فَأَحْيِهِ بِتَوْبَةٍ مِنْكَ يَا أَمَلِي وَ بُغْيَتِي وَ يَا سُؤْلِي وَ مُنْيَتِي |
| fəvəizzətikə ma əcidu li zunubi sivakə ğafira | And olsun Sənin izzətinə, Səndən başqa günahlarımı bağışlayacaq, | فَوَ عِزَّتِكَ مَا أَجِدُ لِذُنُوبِي سِوَاكَ غَافِرا |
| və la əra likəsri ğəyrəkə cabira | işlərimin dolaşıqlığını açıb aradan qaldıracaq bir kəsi tanımıram. | وَ لا أَرَى لِكَسْرِي غَيْرَكَ جَابِرا |
| və qəd xəzə`tə bil inabəti iləykə və ənəvtu bil istikanəti lədəyk | Həqiqətən, kamil bir təvazökarlıq və ah-nalə ilə Sənin dərgahına üz tutmuşam. | وَ قَدْ خَضَعْتُ بِالْإنَابَةِ إِلَيْكَ وَ عَنَوْتُ بِالاسْتِكَانَةِ لَدَيْكَ |
| fəin tərədtəni min babikə fə bimən əluz | Əgər məni öz qapından uzaqlaşdırsan, kimə üz tutaram?! | فَإِنْ طَرَدْتَنِي مِنْ بَابِكَ فَبِمَنْ أَلُوذُ |
| və in rədədtəni ən cənabik fəbimən əuzu | Əgər Öz dərgahından qovsan, kimə sığınaram?! | وَ إِنْ رَدَدْتَنِي عَنْ جَنَابِكَ فَبِمَنْ أَعُوذُ |
| fəva əsəfahu min xəcləti vəftizahi | Təəssüflər olsun xəcalət və rüsvayçılığımdan! | فَوَا أَسَفَاهْ مِنْ خَجْلَتِي وَ افْتِضَاحِي |
| vəva ləhvahu min sui əməli vəctirahi | Günah və pis işlərin qəm-kədəri və xoşagəlməz əməllərimdən vay mənim halıma! | وَ وَا لَهْفَاهْ مِنْ سُوءِ عَمَلِي وَ اجْتِرَاحِي |
| ən təhəbə li mubiqatil cərair, və təsturə ələyyə fazihatis sərair | Səndən həlakətə yetirən xəta və günahlarımı bağışlamaq və gizli rüsvayçılığımı örtməyini diləyirəm. | أَنْ تَهَبَ لِي مُوبِقَاتِ الْجَرَائِرِ وَ تَسْتُرَ عَلَيَّ فَاضِحَاتِ السَّرَائِرِ |
| və la tuxlini fi məşhədil qiyaməti min bərdi əfvikə və ğəfrik | (İlahi,) qiyamət səhnəsində məni Öz əfv və məğfirətinin sərinliyi, | وَ لا تُخْلِنِي فِي مَشْهَدِ الْقِيَامَةِ مِنْ بَرْدِ عَفْوِكَ وَ غَفْرِكَ |
| və la tu`rini min cəmili səfhikə və sətrik | bağışlamağın və günahları örtməyindən məhrum etmə! | وَ لا تُعْرِنِي مِنْ جَمِيلِ صَفْحِكَ وَ سَتْرِكَ |
| ilahi zəllil əla zunubi ğəmamə rəhmətik | İlahi, yandırıcı günahlarımın üzərinə rəhmətinlə kölgə sal | إِلَهِي ظَلِّلْ عَلَى ذُنُوبِي غَمَامَ رَحْمَتِكَ |
| və ərsil əla uyubi səhabə rə`fətik | və eyiblərimin üzərinə Öz rəhmət yağışını yağdır! | وَ أَرْسِلْ عَلَى عُيُوبِي سَحَابَ رَأْفَتِكَ |
| ilahi həl yərciul əbdul abiqu illa ila məvlah | İlahi, ağasının yanından fərar edən bir qulun yalnız öz ağasının yanına qayıtmaqdan başqa çarəsi varmı? | إِلَهِي هَلْ يَرْجِعُ الْعَبْدُ الْآبِقُ إِلا إِلَى مَوْلاهُ |
| əm həl yuciruhu min səxətihi əhədun sivah | Yaxud ağasının ona qəzəbi tutsa, qula ağasından başqa, kimsə nicat verə bilərmi? | أَمْ هَلْ يُجِيرُهُ مِنْ سَخَطِهِ أَحَدٌ سِوَاهُ |
| ilahi in kanən nədəmu ələz zənbi təvbəh fəinni və izzətikə minən nadimin | İlahi, əgər günah əməllərdən peşman olmaq tövbədirsə, onda izzətinə and olsun ki, mən peşman olanlardanam. | إِلَهِي إِنْ كَانَ النَّدَمُ عَلَى الذَّنْبِ تَوْبَةً فَإِنِّي وَ عِزَّتِكَ مِنَ النَّادِمِينَ |
| və in kanəl istiğfaru minəl xətiəti hittəh | Əgər xətaları bağışlamağını diləmək günahların məhv olmasına səbəbdirsə, | وَ إِنْ كَانَ الاسْتِغْفَارُ مِنَ الْخَطِيئَةِ حِطَّةً |
| fəinni ləkə minəl mustəğfirinə ləkəl utba hətta tərza | onda, mən həqiqətən də (məndən) razı olana qədər Səndən bağışlanmaq diləyənlərdənəm. | فَإِنِّي لَكَ مِنَ الْمُسْتَغْفِرِينَ لَكَ الْعُتْبَى حَتَّى تَرْضَى |
| ilahi biqudrətikə ələyyə tub ələyy | İlahi, Sənə and verirəm mənim üzərimdəki qüdrətini (mənə cəza verməyə qadir olmağını), tövbəmi qəbul et! | إِلَهِي بِقُدْرَتِكَ عَلَيَّ تُبْ عَلَيَّ |
| və bi həmlikə ənni | Sənə and verirəm günahlarım müqabilindəki helmini, məni əfv et | وَ بِحِلْمِكَ عَنِّي اعْفُ عَنِّي |
| və bi ilmikə bi irfəq bi | və Sənə and verirəm mənim barəmdəki elmini, mənə mərhəmətlə nəzər sal! | وَ بِعِلْمِكَ بِي ارْفَقْ بِي |
| ilahi əntəlləzi fətəhtə liibadikə babən ila əfvik, səmməytəhut təvbətə | İlahi, Bəndələrin üçün bağışlanmaq qapısı açan, onu “tövbə” adlandıran | إِلَهِي أَنْتَ الَّذِي فَتَحْتَ لِعِبَادِكَ بَابا إِلَى عَفْوِكَ سَمَّيْتَهُ التَّوْبَةَ |
| fəqultə tubu iləllah təvbətən nəsuha | və sonra “Xalis bir tövbə ilə Allaha tərəf qayıdın!” – deyə buyuran Sənsən. | فَقُلْتَ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحا |
| fə ma uzru mən əğfələ duxuləl babi bə`də fəthih | Belə isə, bu qapı açıldıqdan sonra bağışlanmaq üçün içəri daxil olmaqdan qafil olanın üzr və bəhanəsi nədir?! | فَمَا عُذْرُ مَنْ أَغْفَلَ دُخُولَ الْبَابِ بَعْدَ فَتْحِهِ |
| ilahi in kanə qəbuhəz zənbu min əbdikə fəlyəhsunil əfvu min indik | İlahi, Sənin bəndəndən baş verən günah qəbahətli olsa da, Sənin tərəfindən olan əfv daha bəyəniləndir! | إِلَهِي إِنْ كَانَ قَبُحَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِكَ فَلْيَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِكَ |
| ilahi ma ənə bi əvvəli mən əsakə fə tubtu ələyh | İlahi, mən Sənə qarşı üsyan edən və Sənin bağışladığın | إِلَهِي مَا أَنَا بِأَوَّلِ مَنْ عَصَاكَ فَتُبْتَ عَلَيْهِ |
| və təərrəzə li mə`rufikə fə cudtə ələyhi | və təyin etdiyin hədlərini aşmasam da, ona ehsan etdiyin birinci şəxs deyiləm. | وَ تَعَرَّضَ لِمَعْرُوفِكَ فَجُدْتَ عَلَيْهِ |
| ya mucibəl muztərr, ya kaşifəz zurri | Ey çarəsizlərin duasını qəbul edən, ey qəm-kədər, çətinlik və zərərləri aradan qaldıran, | يَا مُجِيبَ الْمُضْطَرِّ يَا كَاشِفَ الضُّرِّ |
| ya əziməl bərri ya əlimən bi ma fis sirr | ey ehsanı böyük olan, ey gizlində olanlara alim, | يَا عَظِيمَ الْبِرِّ يَا عَلِيما بِمَا فِي السِّرِّ |
| ya cəmiləs sətris | ey eyib və günahları gözəl şəkildə örtən! | يَا جَمِيلَ السِّتْرِ [السَّتْرِ] |
| stəşfə`tu bicudikə və kərəmikə iləyk, | Sənin tükənməz ehsan və rəhmətini (dərgahında) şəfaətçi tutaraq | اسْتَشْفَعْتُ بِجُودِكَ وَ كَرَمِكَ إِلَيْكَ |
| və təvəssəltu bi cənabik (bi cənanik), və tərəhhumikə lədəykə | Sənə və rəhminə təvəssül etmişəm. | وَ تَوَسَّلْتُ بِجَنَابِكَ [بِجِنَانِكَ] وَ تَرَحُّمِكَ لَدَيْكَ |
| əs`əlukə ya ğafirəz zənbil kəbir və ya cabirəl əzmil kəsir | Ey böyük günahları bağışlayan, ey sınmış sümükləri birləşdirən. | أَسْأَلُكَ يَا غَافِرَ الذَّنْبِ الْكَبِيرِ وَ يَا جَابِرَ الْعَظْمِ الْكَسِيرِ |
| fəstəcib duai və la tuxəyyib fikə rəcai, | Belə isə, mənim duamı qəbul et və rəhmətinə olan ümidimi boşa çıxarma! | فَاسْتَجِبْ دُعَائِي وَ لا تُخَيِّبْ فِيكَ رَجَائِي |
| və təqəbbəl təvbəti və kəffir xətiəti, bimənnikə və rəhmətikə | Tövbəmi qəbul et, xəta və günahlarımı rəhmət və mərhəmətinlə bağışla, | وَ تَقَبَّلْ تَوْبَتِي وَ كَفِّرْ خَطِيئَتِي بِمَنِّكَ وَ رَحْمَتِكَ |
| ya ərhəmər rahimin | ey mehribanların ən mehribanı! | يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ |
Mənbə:
Əllamə Məclisi — Biharul-ənvar, c.91, səh. 142
