Minacat: 3-cü Minacat — Qorxanların minacatı
4-cü İmam — imam Zeynulabidindən (Əli ibn Hüseyn) (ə) qalan və bizlərə çatan «qorxanların» minacatı.
Mərhum Əllamə Məclisi «Biharul-ənvar» kitabında belə qeyd edir: «Mən bu minacatı bəzi səhabələrin kitablarından əxz etdim və onlar bunu İmam Zeynulabidindən (ə) nəql etmişlər».
Bu, Allahdan qorxanların minacatıdır. Onlar Həzrət Haqqla qorxa-qorxa danışır, Ondan imdad diləyirlər. Amma onlar əslində, işlətdikləri günahlara görə Allahın ədalətli hökmündən qorxurlar:
| Transkripsiya | Tərcümə | Ərəbcə |
|---|---|---|
| Bismillahir rəhmanir rəhim | Bağışlayan və mehriban Allahın adı ilə! | بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ |
| İlahi ətərakə bə`dəl imani bikə tuəzzibuni, | İlahi, Sənə iman gətirdikdən sonra mənə əzab verər | إِلَهِي أَ تَرَاكَ بَعْدَ الْإِيمَانِ بِكَ تُعَذِّبُنِي |
| əm bə`də hubbi iyyakə tubə`iduni, | və Sənə olan məhəbbətimdən sonra məni (dərgahından) uzaqlaşdırarsanmı? | أَمْ بَعْدَ حُبِّي إِيَّاكَ تُبَعِّدُنِي |
| əm məə rəcai lirəhmətikə və səfhikə təhrimuni, | Sənin rəhmətinə (məni bağışlamağına) ümid bəslədikdən sonra məni məhrum edərsənmi? | أَمْ مَعَ رَجَائِي لِرَحْمَتِكَ وَ صَفْحِكَ تَحْرِمُنِي |
| əm məə isticarəti biəfvikə tuslimuni, | Sənin əfvinə sığındıqdan sonra məni cəhənnəm oduna təslim edərsənmi? | أَمْ مَعَ اسْتِجْارَتِي بِعَفْوِكَ تُسْلِمُنِي |
| haşa livəchikəl kərimi ən tuxəyyibəni, | Xeyr, bunlar (məni naümid və məyus etməyin) Sənin böyük zatından çox-çox uzaqdır | حَاشَا لِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ أَنْ تُخَيِّبَنِي |
| ləytə şi`ri əliş şəqai vələdətni ummi, əm lil ənai rəbbətni, | Kaş, anamın məni bədbəxtlik üçünmü dünyaya gətirdiyini, yoxsa məşəqqət üçünmü tərbiyə etdiyini biləydim! | لَيْتَ شِعْرِي أَ لِلشَّقَاءِ وَلَدَتْنِي أُمِّي أَمْ لِلْعَنَاءِ رَبَّتْنِي |
| fələytəha ləm təlidni və ləm turəbbini, | Kaş, o, məni doğub-böyütməyəydi! | فَلَيْتَهْا لَمْ تَلِدْنِي وَ لَمْ تُرَبِّنِي |
| və ləytəni əlimtu əmin əhlis səadəti cəəltəni, | Kaş, Sənin məni səadət əhli və xoşbəxtlərdən edərək Öz dərgahına məxsus etdiyini | وَ لَيْتَنِي عَلِمْتُ أَ مِنْ أَهْلِ السَّعَادَةِ جَعَلْتَنِي |
| və biqurbikə və civarikə xəsəstəni fətəqərrə bizalikə əyni, və tətməinnə ləhu nəfsi, | və bununla ürəyimin şad, qəlbimin aram və gözlərimin aydın olduğunu biləydim! | وَ بِقُرْبِكَ وَ جِوَارِكَ خَصَصْتَنِي فَتَقَرَّ بِذَلِكَ عَيْنِي وَ تَطْمَئِنَّ لَهُ نَفْسِي |
| ilahi həl tusəvvidu vucuhən xərrət sacidətən liəzəmətik, | İlahi, Sənin böyüklüyündən səcdəyə düşüb xar olan üzləri qaraldar | إِلَهِي هَلْ تُسَوِّدُ وُجُوها خَرَّتْ سَاجِدَةً لِعَظَمَتِكَ |
| əv tuxrisu əlsinətən nətəqət bis sənai əla məcdikə və cəlalətik, | və ya Sənin əzəmət və calalına həmd-səna ilə tərif deyən dilləri lal edər, | أَوْ تُخْرِسُ أَلْسِنَةً نَطَقَتْ بِالثَّنَاءِ عَلَى مَجْدِكَ وَ جَلالَتِكَ |
| əv tətbəu əla qulubinintəvət əla məhəbbətik, | yaxud Sənin məhəbbətinlə dolan qəlbləri möhürləyərsənmi? | أَوْ تَطْبَعُ عَلَى قُلُوبٍ انْطَوَتْ عَلَى مَحَبَّتِكَ |
| əv tusimmu əsmaən tələzzəzət bisəmai zikrikə fi iradətik, | Sənin iradən və istəyinlə zikrini eşitməkdən ləzzət alan qulaqları kar edərsənmi? | أَوْ تُصِمُّ أَسْمَاعا تَلَذَّذَتْ بِسَمَاعِ ذِكْرِكَ فِي إِرَادَتِكَ |
| əv təğullu əkuffən rəfəəthəl amalu iləykə rəcaə rə`fətik, | Mərhəmətinə ümid etdiyi halda, Sənin dərgahına qaldırılan əlləri qıfıllayaraq zəncirləyərsənmi? | أَوْ تَغُلُّ أَكُفّا رَفَعَتْهَا الْآمَالُ إِلَيْكَ رَجَاءَ رَأْفَتِكَ |
| əv tuaqibu əbdanən əmilət bi taətikə hətta nəhilət fi mucahədətik, | Sənə itaət yolunda zəhmətlərə qatlaşan və ibadətdə səy edərək arıqlayan (zəifləyən) bədənlərə əzab verərsənmi? | أَوْ تُعَاقِبُ أَبْدَانا عَمِلَتْ بِطَاعَتِكَ حَتَّى نَحِلَتْ فِي مُجَاهَدَتِكَ |
| əv tuəzzibu ərculən səət fi ibadətik, | Sənə ibadət etməkdə çalışan ayaqlara əzab verərsənmi? | أَوْ تُعَذِّبُ أَرْجُلا سَعَتْ فِي عِبَادَتِكَ |
| ilahi la tuğliq əla muvəhhidikə əbvabə rəhmətik, | İlahi, rəhmət qapılarını Sənə imanlı olan bəndələrinin üzünə bağlama! | إِلَهِي لا تُغْلِقْ عَلَى مُوَحِّدِيكَ أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ |
| və la təhcub muştaqikə ənin nəzəri ila cəmili ru`yətik, | Sənin camalını (qəlb gözü ilə) müşahidə etmək müştağında olanları Səni görməkdən məhrum etmə! | وَ لا تَحْجُبْ مُشْتَاقِيكَ عَنِ النَّظَرِ إِلَى جَمِيلِ رُؤْيَتِكَ |
| ilahi nəfsun ə`zəztəha bitəvhidikə kəyfə tuzilluha biməhanəti hicranik, | İlahi, tövhid izzəti bəxş etdiyin canları (bədənləri) öz hicranınla bir daha xar və zəlil edərsənmi? | إِلَهِي نَفْسٌ أَعْزَزْتَهَا بِتَوْحِيدِكَ كَيْفَ تُذِلُّهَا بِمَهَانَةِ هِجْرَانِكَ |
| və zəmirun in`əqədə əla məvəddətik, kəyfə tuhriquhu bihərarəti niranik, | İlahi, eşq və məhəbbətinlə ovladığın qəlbi qəzəb alovunun hərarətində (cəhənnəmdə) yandırarsanmı? | وَ ضَمِيرٌ انْعَقَدَ عَلَى مَوَدَّتِكَ كَيْفَ تُحْرِقُهُ بِحَرَارَةِ نِيرَانِكَ |
| ilahi əcirni min əlimi ğəzəbikə və əzimi səxətik, | İlahi, hədsiz dərəcədə şiddətli olan qəzəbindən məni pənahında saxla! | إِلَهِي أَجِرْنِي مِنْ أَلِيمِ غَضَبِكَ وَ عَظِيمِ سَخَطِكَ |
| ya Hənnanu ya Mənnan, | Ey bəndələrinə çoxlu ehsan edən və məhəbbət göstərən, | يَا حَنَّانُ يَا مَنَّانُ |
| ya Rəhimu ya Rəhman, | ey bağışlayan və mehriban olan, | يَا رَحِيمُ يَا رَحْمَانُ |
| ya Cəbbaru ya Qəhhar, | ey çatışmazlıqları aradan qaldıran və qalib, | يَا جَبَّارُ يَا قَهَّارُ |
| ya Ğəffaru ya Səttar, | ey bağışlayan və eyibləri örtən! | يَا غَفَّارُ يَا سَتَّارُ |
| nəccini birəhmətikə min əzabin nari və fəzihətil ar, | Yaxşılarla pislərin bir-birindən ayrılacağı, məqam və dərəcələrin yetişəcəyi, əzabın aşkar olacağı, | نَجِّنِي بِرَحْمَتِكَ مِنْ عَذَابِ النَّار وَ فَضِيحَةِ الْعَارِ |
| izəmtazəl əxyaru minəl əşrar, və halətil əhvalu və halətil əhval, | yaxşıların (xeyirxahların) sənə yaxın olmaq məqamına yetişəcəyi, pislərin (bədxahların) rəhmət və lütfündən uzaq olacağı, | إِذَا امْتَازَ الْأَخْيَارُ مِنَ الْأَشْرَارِ وَ حَالَتِ الْأَحْوَالُ وَ هَالَتِ الْأَهْوَالُ |
| və qərubəl muhsinunə və bəudəl musiun, | hamının kamil şəkildə etdiyi əməllərin mükafatını alacağı və kimsəyə zərrə qədər zülm olunmayacağı bir gündə | وَ قَرُبَ الْمُحْسِنُونَ وَ بَعُدَ الْمُسِيئُونَ |
| və vuffiyət kullu nəfsin ma kəsəbət, vəhum la yuzləmun. | mənə rəhmətinə xatir cəhənnəm atəşindən nicat ver və məni rüsvayçılıq və zəlillikdən qoru! | وَ وُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَا كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ |
Mənbə:
Əllamə Məclisi — Biharul-ənvar, c.91, səh. 143-144
