Salavat: Əmirəlmöminin imam Əliyə (ə) salavat
Əmirəlmöminin imam Əliyə (ə) salavat
Şeyx Tusi “Misbahul-mutəhəccid” adlı kitabında “Cümə gününün əməlləri” bölümündə buyurur: “Bu rəvayəti bizim səhabələrimizin bir dəstəsi Əbulmüfəzzəl Şeybanidən nəql etmişdirlər. Əbu Müfəzzəl Şəybani belə demişdir: “Abid şəxs olan Əbu Muhəmməd Abdullah ibni Muhəmməd şəxsən özü bizə nəql etdi ki, mən, 255-ci hicri qəməri ilində imam Həsən Əskərinin (ə) “Surrə mən rəa”da (indiki Samirra şəhəri) yerləşən evində o həzrətdən xahiş etdim ki, peyğəmbərə (s) və onun canişinlərinə (ə) salavat göndərməyi mənə təlim etsin və bu salavatları kəlmə-kəlmə mənə imla desin. Mən, bu salavatları yazmaq üçün özümlə böyük bir kağız da götürmüşdüm. O həzrət heç bir kitaba baxmadan özü bu salavatları mənə təlim etdi.”
| Transkripsiya | Tərcümə | Ərəbcə |
|---|---|---|
| Əllahummə səlli əla əmiril mu`mininə Əliyyibni Əbi Talibin əxi nəbiyyik, və vəliyyihi və səfiyyihi (və vəsiyyihi) və vəzirih, | İlahi, Peyğəmbərinin qardaşı, onun canişini, işlərinin nümayəndəsi, (xilafətə) seçdiyi, vəziri, | اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَخِي نَبِيِّكَ وَ وَلِيِّهِ وَ صَفِيِّهِ [وَ وَصِيِّهِ] وَ وَزِيرِهِ |
| və mustəvdəi ilmihi və məvzii sirrih, və babi hikmətihi vən natiqi bihuccətih, | elminin əmanətdarı, sirrinin ocağı, hikmətinin qapısı, dəlil və bürhanı ilə danışan, | وَ مُسْتَوْدَعِ عِلْمِهِ وَ مَوْضِعِ سِرِّهِ وَ بَابِ حِكْمَتِهِ وَ النَّاطِقِ بِحُجَّتِهِ |
| vəd dai ila şəriətihi və xəlifətihi fi ummətih, | şəriətinə dəvət edən, ümməti arasında xəlifəsi, | وَ الدَّاعِي إِلَى شَرِيعَتِهِ وَ خَلِيفَتِهِ فِي أُمَّتِهِ |
| və mufərricil kurəbi (kərbi) ən vəchihi qasimil kəfərəh, və murğimil fəcərəh | çöhrəsindən qəm-qüssəni aradan qaldıran, kafirləri məhv və fasiqləri həlak edən | وَ مُفَرِّجِ الْكُرَبِ [الْكَرْبِ] عَنْ وَجْهِهِ قَاصِمِ الْكَفَرَةِ وَ مُرْغِمِ الْفَجَرَةِ |
| əlləzi cəəltəhu min nəbiyyikə bimənziləti Harunə min Musa, | və Harunun Musaya nisbəti kimi, Öz Peyğəmbərinin yerinə təyin etdiyin Əmirəlmöminin Əli ibn Əbu Talibə salam yetir! | الَّذِي جَعَلْتَهُ مِنْ نَبِيِّكَ بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى |
| Əllahummə vali mən valah, və adi mən adah, | İlahi, onu sevəni sev və düşmən biləni Sən də düşmən bil, | اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ |
| vənsur mən nəsərəh, vəxzul mən xəzələh, vəl`ən mən nəsəbə ləhu minəl əvvəlinə vəl axirin, | ona yardım edənə yardım et, xar edəni xar et və onunla düşmənçilik edən birinci və sonunculara lənət et! | وَ انْصُرْ مَنْ نَصْرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ وَ الْعَنْ مَنْ نَصَبَ لَهُ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ |
| və səlli ələyhi əfzələ ma səlləytə əla əhədin min əvsiyai ənbiyaik, ya rəbbəl aləmin | (İlahi,) peyğəmbərlərinin canişinlərindən hər birinə göndərdiyin salam və salavatdan ən üstününü ona göndər, ey aləmlərin Rəbbi! | وَ صَلِّ عَلَيْهِ أَفْضَلَ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَوْصِيَاءِ أَنْبِيَائِكَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ |
